

آدمای دنیا شما همه سنگ دلید ...من تنهام... خدا پس کجایی ؟؟
هر پرستوی که به سویم کوچ می کند با خودم می گویم
که او روزی باز کوچ می کند
هر گلی که می شکفد با خودم گویم که روزی پرپر می شود
هر قاصدکی که خبر می آورد با خودم گویم که روزی او خبری می برد
هر خورشیدی که طلوع می کند با خود گویم که غروب می کند
هر نور خورشیدی که میتابد با خود گویم که روزی آسمان ابری و پر از اشک خواهد شود .
هر دریایی را که آرام می بینم با خود گویم که روزی طوفانی می شود
هر دوچشمم را که باز می بینم با خود گویم که روزی بسته خواهد شد
آدمای دنیا شما همه سنگ دلید ...من تنهام... خدا پس کجایی ؟؟
نوشته شده توسط علی در پنجشنبه 29 فروردین 1387 و ساعت 07:04 ق.ظ
ویرایش شده در - و ساعت -